W ubiegły piątek Sejm przyjął nowelizację ustawy, której celem jest implementacja do przepisów o VAT zmian wprowadzonych dyrektywami unijnymi. Zasadnicza jest zmiana ogólnej zasady dotyczącej miejsca świadczenia usług w transakcjach między podatnikami VAT z miejsca siedziby usługodawcy na miejsce siedziby usługobiorcy. Takie działanie ma na celu usprawnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego przez modernizację i uproszczenie działania wspólnego systemu VAT. Zmiany w odniesieniu do miejsca świadczenia usług wprowadzają w szerokim zakresie rozwiązania zmierzające do opodatkowania usług w miejscu ich konsumpcji. W przypadku transgranicznego świadczenia usług na rzecz podatników oraz osób prawnych niebędących podatnikami, zidentyfikowanych dla potrzeb VAT w innym niż państwo siedziby usługodawcy państwie członkowskim, obowiązek ich rozliczenia będzie spoczywać, co do zasady na usługobiorcy. Zaistnieje obowiązek składania przez usługodawców informacji podsumowujących. Zmiana zasady ogólnej nie dotyczy m.in. sytuacji, gdy usługi świadczone na rzecz podatnika są przeznaczone do jego osobistego użytku lub użytku jego personelu. W takim przypadku będzie to, co do zasady, miejsce siedziby usługodawcy.

Reasumując – zmiany te ułatwią rozliczenia podatkowe tych przedsiębiorców, gdyż w przypadku świadczenia usług transgranicznych zostaną oni uwolnieni z obowiązku rejestracji w państwie członkowskim, w którym ma miejsce świadczenie usług, a w przypadku nabywanych transgranicznie usług podatnicy nie będą musieli angażować środków finansowych, gdyż usługi te zostaną rozliczone w deklaracji jako import usług. Przyjęte regulacje uwalniają polskich podatników VAT z uciążliwości występowania o zwrot zapłaconego w innych państwach członkowskich podatku, co niewątpliwie zmniejszy koszty działalności tych podmiotów ponoszonych w zakresie VAT. Zmiany te miałyby wejść w życie od 1 stycznia 2010 r.

Źródło: Gazeta Prawna z dn. 28.09.2009r.

Okazuje się, iż Urzędy kontroli skarbowej zbyt często dopuszczają się nadużyć. Zwyczajnie łamią przepisy. Musimy wiedzieć, że od marca br. dzięki nowelizacji ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, czas trwania wszystkich kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym, nie może w zależności od wielkości firmy przekraczać: 12, 18, 24 lub 48 dni roboczych. I tak:

- 12 dni dla mikro – przedsiębiorcy

- 18 dni dla małego przedsiębiorcy

- 24 dni dla średniego przedsiębiorcy

- 48 dni dla pozostałych przedsiębiorców

Zdaniem urzędników skarbowych te terminy dotyczą tylko i wyłącznie kontroli podatkowej. Urzędy znalazły więc sprytnie sposób, na ominięcie limitów czasu na przeprowadzanie kontroli u przedsiębiorców. Urzędy kontroli skarbowej stosują bardzo często pewien schemat – wszczynają postępowania kontrolne. Prowadzą je dwa, trzy miesiące. Nazywają je czynnościami sprawdzającymi. W tym czasie gromadzą cały materiał dowodowy. Następnie rozpoczynają kontrolę podatkową, którą przeprowadzają już w terminach wyznaczonych przez ustawę o swobodzie działalności gospodarczej. Przedstawione postępowanie jest niezgodne z obowiązującym prawem. Terminy z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej bowiem dotyczą wszystkich czynności kontrolnych w danym roku podatkowym.

Co możemy uczynić? W przypadku przekroczenia limitu czasu kontroli podatnicy mogą skorzystać z instytucji sprzeciwu wobec podejmowania dalszych działań kontrolnych oraz podważać materiał dowodowy zgromadzony z jego naruszeniem. Przysługujące podatnikowi zastrzeżenia do kontroli, które może przekazać organowi kontrolującemu w terminie 14 dni od doręczenia protokołu kontroli. Poza tym istnieje odwołanie od decyzji pokontrolnej do organu wyższej instancji czy w dalszej kolejności skarga do sądu administracyjnego. Pamiętajmy, że okres, w ciągu którego organ podatkowy może skontrolować podatnika to 5 lat.

Żródło: Gazeta Prawna z dn. 24.09.2009

22.08.2009 r. dodano art. 21 ust. 1 pkt 9a. Jego treść jest następująca:
- zwolniono od podatku zapomogi, inne niż wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 26, wypłacane z funduszy zakładowej lub międzyzakładowej organizacji związkowej pracownikom należącym do tej organizacji, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 638zł.

Zmieniono również brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 67:
- zwolniono od podatku wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o ZFŚS, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł. Reczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Przepisy te, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od 01.01.2009.

Źródło: Gazeta Podatkowa z dn. 14.09.2009r.

–

30 września br. mija termin wpłaty II raty odpisu na ZFŚS.  Niedotrzymanie tego terminu w zakładach pracy zobowiązanych do jego tworzenia ZFŚS może spowodować nałożenie kary grzywny. Ustawa o ZFŚS określa następujące terminy dokonywania przez pracodawcę wpłat:

- do 31 maja danego roku powinien on przekazać co najmniej 75% kwoty odpisu podstawowego,

- do 30 września danego roku zobowiązany jest przekazać pozostałą część środków. Termin wrześniowej wpłaty dotyczy tylko tych pracodawców zobowiązanych do tworzenia ZFŚS, którzy nie przelali wcześniej całej kwoty.

Wskazane terminy nie dotyczą ewentualnych dobrowolnych zwiększeń odpisów na ZFŚS, które w danym zakładzie pracy mogą obowiązywać. Nie wiążą także pracodawców, którzy nie będąc zobowiązani do jego tworzenia, utworzyli go na zasadzie dobrowolności.

Aby ustalić odpis na ZFŚS w danym roku potrzebna jest przeciętna planowana liczba zatrudnionych w zakładzie pracy osób, skorygowana w końcu roku do faktycznej przeciętnej liczby zatrudnionych. W przypadku gdy do dnia odprowadzenia II raty odpisu na ZFŚS nastąpiły np. znaczne redukcje zatrudnienia, pracodawca może dokonać stosownej korekty przed dokonaniem wpłaty i odprowadzić na rachunek funduszu odpowiednio obniżoną kwotę.

Źródło: INFOR LEX z dn. 18.09.2009

Od 1 września br. za osobę będącą na zasiłku macierzyńskim, należy rozliczać składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Wszystkie osoby, które pobierają zasiłek macierzyński albo zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom – emerytalnemu i rentowemu.
Do 31.08.2009r. było inaczej, ale obecnie żadna dodatkowa praca ani uprawnienia do emerytury czy renty, nie wykluczają obowiązku rozliczania składek za osobę pobierającą zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego. Od tego miesiąca należy zacząć rozliczać składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe również za tę pracownicę, która w innym zakładzie pracuje na zlecenie. Pierwsze składki na jej ubezpieczenia z tytułu pobierania zasiłku macierzyńskiego należy rozliczyć w październiku br. w terminie rozliczania składek należnych za wrzesień br. Nadal podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z tytułu pobierania zasiłku macierzyńskiego jest kwota tego zasiłku.

Zmiany powinny zainteresować również te podmioty, dla których pracują osoby pobierające zasiłek macierzyński (lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego). Od 1 września br. osoba, która w trakcie pobierania takiego zasiłku wykonuje dodatkową działalność zarobkową:
1) podlega ubezpieczeniom zarówno z tytułu pobierania zasiłku jak i dodatkowej pracy, gdy dodatkowo:
- pracuje na podstawie umowy o pracę
- jest członkiem rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych,
-  jest funkcjonariuszem Służby Celnej;
2) podlega obowiązkowo ubezpieczeniom tylko z tytułu pobierania zasiłku, a z dodatkowego tytułu       może opłacać składki dobrowolnie, jeśli dodatkową działalnością zarobkową jest:
- praca na podstawie umowy o pracę nakładczą,
- praca na podstawie umowy zlecenia,
- prowadzenie pozarolniczej działalności lub współpracy przy jej prowadzeniu,
- wykonywanie odpłatnej pracy na podstawie skierowania w czasie odbywania kary pozbawienia     wolności lub tymczasowego aresztowania,
- bycie osobą duchowną.

Źródło: INFOR LEX z dn. 14.09.2009

Rząd wprowadził zasadę obowiązku sporządzenia rocznego obliczenia podatku przez płatnika, np. zakład pracy. Jednak pracodawca na podstawie oświadczenia podatnika, będzie mógł w nim uwzględnić tylko: ulgę prorodzinną, internetową oraz przekazać 1 proc. na organizację pożytku publicznego.
Roczne obliczenie podatku będzie traktowane na równi z zeznaniem podatkowym, chyba że podatnik do 15 stycznia roku następującego po roku podatkowym złoży pracodawcy oświadczenie o samodzielnym złożeniu zeznania.
A kiedy płatnik zostanie zwolniony z obowiązku sporządzenia rocznego obliczenia podatku? W sytuacji, gdy podatnik poza dochodami uzyskanymi od tego płatnika w roku podatkowym otrzyma inne dochody opodatkowane na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej, lub gdy zamierza w zeznaniu podatkowym uwzględnić inne koszty i odliczenia niż te, które może uwzględnić płatnik, albo opodatkować swoje dochody na preferencyjnych zasadach dotyczących małżonków lub osób samotnie wychowujących dzieci.

Źródło:  Gazeta Prawna 176/2009 z 09.09.2009

Od 24 lipca 2009 r. zmieniły się przepisy Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Państwa członkowskie mają czas do końca 2010 r. na dostosowanie przepisów krajowych do zmienionych przepisów dyrektywy. Zmiany w przepisach mają pomóc w zapobieganiu oszustw związanych z VAT.
Obowiązujące przepisy art. 143 lit. d) Dyrektywy VAT 112 przewidują zwolnienie z VAT w imporcie, w przypadku gdy po takim imporcie następuje wewnątrzwspólnotowa dostawa lub przemieszczenie importowanego towaru do podatnika w innym państwie członkowskim.
W ostatnim czasie odnotowano dużą liczbę przypadków wykorzystywania tego zwolnienia do popełniania oszustw karuzelowych w handlu wewnątrzwspólnotowym.
Aby zapobiec temu procederowi – ustalono, że państwa członkowskie będą stosowały zwolnienie wyłącznie wtedy, gdy w momencie importu – importer w sposób wyraźny poda właściwym organom państwa członkowskiego importu następujące informacje:
● własny numer identyfikacyjny VAT lub numer identyfikacyjny przedstawiciela podatkowego w państwie członkowskim importu zobowiązanego do zapłaty VAT, wydany w państwie członkowskim importu,
● numer identyfikacyjny VAT klienta, któremu dostarczany jest towar w innym państwie członkowskim, lub własny numer identyfikacyjny VAT w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki towaru, w przypadku gdy towar przemieszczany jest z państwa członkowskiego importu na warunkach określonych w art. 138 ust. 2 lit. c),
● dowód przeznaczenia importowanego towaru do transportu lub wysyłki z państwa członkowskiego importu do innego państwa członkowskiego (państwa członkowskie mogą postanowić, że dowód ten będzie przedstawiany tylko na żądanie organów podatkowych).

Źródło: INFOR LEX z dn. 08.09.2009

Wynegocjowanie wyższej ceny za towar lub usługę po wystawieniu faktury powoduje powstanie obowiązku wystawienia faktury korygującej. Należy dokonać korekty VAT.Podwyższoną kwotę obrotu podatnik powinien ująć w okresie rozliczeniowym, w którym wykazał VAT należny z faktury pierwotnej. Jeżeli należność jest wykazana w walucie obcej, przeliczenia należy dokonać według kursu przyjętego do przeliczenia faktury pierwotnej.

Źródło: INFOR LEX z dn. 06.09.2009

W Dzienniku Ustaw została opublikowana 7 sierpnia 2009 r ustawa nowelizująca – dotycząca 2 nowych zwolnień w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z pierwszego mogą skorzystać Ci, którzy otrzymują zapomogi z funduszy związkowych. Z drugiego – pracownicy otrzymujący kwoty ze środków ZFŚS lub funduszy związków zawodowych, wydatkowanych na cele działalności socjalnej.
Przed nowelizacją przepisów z opodatkowania zwolniona była wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł. Zwolnienie to obowiązuje nadal, ale zostało ono rozszerzone na kwoty otrzymane przez pracownika ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, wydatkowane na cele działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. W dalszym ciągu wręczenie paczki wartej do 380 zł (limit roczny) jest zwolnione z podatku dochodowego, natomiast wręczenie bonu towarowego, który upoważnia pracownika do zamiany bonu na towary w hipermarkecie za 380 zł i samodzielne wybranie sobie towarów podatkowi już podlega. Zwolnione z opodatkowania są zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł (art. 21 ust. 1 pkt 26 updof). Stosując to zwolnienie, trzeba uwzględnić zastrzeżenia z art. 21 ust. 1 pkt 40 i 79 updof. Po nowelizacji – na mocy dodanego art. 21 ust. 1 pkt 9a – zwolnione z opodatkowania są także zapomogi wypłacane ze środków zakładowej organizacji związkowej pracownikom należącym do tej organizacji, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 638 zł.

Źródło: INFOR LEX z dn. 06.09.2009

Istnieje możliwość skorzystania z tzw. ulgi “na złe długi” i obniżyć należny VAT od nieściągalnej wierzytelności. Nawet w przypadku, gdy tamten nie odnotował tego faktu w swojej ewidencji. Aby to zrobić – podatnik musi jednak zawiadomić dłużnika o zamiarze takiej korekty i uzyskać od niego potwierdzenie otrzymania tego zawiadomienia.

Żródło: INFOR LEX z dn. 03.09.2009