18 grudnia została ogłoszona ustawa o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 215, poz. 1667).

Ogłoszone zmiany wdrażają postanowienia dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej oraz dyrektywy Rady 2004/74/WE zmieniającej dyrektywę 2003/96/WE w zakresie możliwości stosowania przez określone Państwa Członkowskie czasowych zwolnień lub obniżek poziomu opodatkowania na produkty energetyczne i energię elektryczną, a także dostosowują krajowy poziom stawek podatku akcyzowego na papierosy do wymogów wynikających z dyrektywy Rady 92/79/EWG w sprawie zbliżenia podatków od papierosów.

(więcej…)

18 grudnia 2009 r. została ogłoszona ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666).

Ustawa przewiduje podwyższenie rocznego limitu obrotu, który zwalnia od podatku VAT podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 złotych. Z uwagi na sytuację budżetową ustawa przewiduje stopniowe podwyższanie limitu obrotu uprawniającego do zwolnienia od podatku od towarów i usług. W 2010 roku limit obrotu wyniesie 100.000 złotych, a w roku 2011 limit osiągnie wartość docelową, tj. 150.000 złotych. Podwyższenie limitu obrotu z 50.000 złotych ma znacznie przyczynić się do redukcji obciążeń administracyjnych, a przez to ułatwić podatnikom osiągającym niewielkie obroty prowadzenie działalności gospodarczej. Podatnik bowiem do momentu przekroczenia limitu obrotu nie ma obowiązku m.in. prowadzenia pełnej ewidencji i składania deklaracji dla tego podatku.
Zmiany wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
Źródło:www.abc.com, 22.12.2009

Wszystkie kluby parlamentarne opowiedziały się za zmianami w przepisach o Indywidualnych Kontach Emerytalnych. Sejm we wtorek debatował w drugim czytaniu nad projektem nowelizacji ustawy o IKE.

Zmiany dostosowują przepisy ustawy o IKE do prawa wspólnotowego. Chodzi o umożliwienie dokonywania wpłat na IKE osobom, które nie są polskimi rezydentami podatkowymi, czyli odprowadzają podatek dochodowy od swoich dochodów w innym kraju niż Polska.

Projekt przewiduje też stworzenie oszczędzającym na IKE możliwość wystąpienia z wnioskiem o częściowy zwrot środków, które wpłacili na swoje konta. Przekazując te środki bank doliczy oprocentowanie. Zwrot będzie mógł być dokonany wyłącznie w formie pieniężnej.

IKE to jeden z trzech filarów emerytalnych. Są one prowadzone przez fundusze inwestycyjne, towarzystwa ubezpieczeniowe, banki lub biura maklerskie. W przeciwieństwie do dwóch pierwszych filarów emerytalnych, ZUS i OFE, ma on charakter dobrowolny. Zyski z oszczędności zgromadzonych na IKE są zwolnione z 19-proc. tzw. podatku Belki. Dobrowolne oszczędzanie na emeryturę w III filarze można rozpocząć już w wieku 16 lat i kontynuować do emerytury.

Według danych resortu pracy, w połowie br. IKE posiadało ponad 833 tys. osób. Na każdy indywidualny rachunek wpłynęło średnio 1071 zł.

Pierwotnie ustawa miała wejść w życie 1 stycznia 2010 r., jednak zgodnie z poprawkami wejdzie 14 dni od ogłoszenia.(PAP)
Źródło: www.bankier.pl, z dn. 15.12.2009

Od garażu w budynku należy zapłacić podatek od nieruchomości według stawki dla budynków lub ich części pozostałych. Stawkę tę można obniżyć poprzez odpowiedni zapis w umowie.

Podatnicy, którzy mają garaże w budynkach lub kupują nowe lokale wraz z garażem, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Garaż w budynku wielomieszkaniowym podlega opodatkowaniu według stawki dla budynków pozostałych, a nie mieszkalnych. Zatem, gdy garaż znajduje się w podziemiu budynku lub jest dobudowany do budynku, należy go opodatkować stawką właściwą dla budynków lub ich części pozostałych. Z inną sytuacją mamy do czynienia, jeśli w akcie notarialnym pojawia się zapis, zgodnie z którym podziemne miejsca parkingowe nie stanowią odrębnej nieruchomości lokalowej, ale część wspólną budynku mieszkalnego.W takiej sytuacji zastosowanie znajdzie stawka dla budynków lub ich części mieszkalnych.
Źródło: Gazeta Prawna, z dn 17.12.2009

Resort finansów opublikował dwa projekty rozporządzeń, w których zostały określone nowe wzory niektórych e-deklaracji oraz ich struktury.

Projekt rozporządzenia ministra finansów zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów deklaracji, które mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przewiduje aktualizację listy e-deklaracji, natomiast projekt rozporządzenia w sprawie struktury logicznej określa nowe ich struktury.

Pierwsze rozporządzenie zawiera wzór nowej deklaracji VAT-9M dla podatku od towarów i usług od importu usług lub dostawy, dla której podatnikiem jest nabywca, która ma zastąpić deklarację VAT-9.

Projekt rozporządzenia dostosowuje też do nowych wzorów informacje: VAT-UE, VAT-UE/A, VAT-UE/B, VAT–UE/C i VAT-UEK.

Drugie rozporządzenie dostosowuje struktury logicz- ne wymienionych deklaracji, a także m.in. deklaracji PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38, PIT-39, czyli tych, które od nowego roku będzie można składać bez e-podpisu oraz jednej z najczęściej składanych przez firmy m.in. VAT-7.
Źródło: Gazeta Prawna, z dn. 17.12.2009

8 grudnia 2009 r. Prezydent RP podpisał ustawę z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów. Nowe przepisy wejdą w życie 31 grudnia br.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego zmieniono treść art. 33 § 3. Obecnie stanowi on, że pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Ponadto w ustawie z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym w art. 41 dodaje się ust. 4 zgodnie z którym doradca podatkowy ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis doradcy podatkowego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie – również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) doradca podatkowy stwierdza to w poświadczeniu.
Źródło: www.abc.com.pl, z dn. 17.12.2009

15 grudnia wchodzi w życie ustawa z dnia 23 października 2009 r. zmieniająca ustawę o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 201, poz. 1542).

Art. 44 ust. 6 ustawy o PIT oraz art. 25 ust. 1a i ust. 1c ustawy o CIT w obecnie obowiązującym brzmieniu przewidują, że zaliczka za ostatni miesiąc (kwartał) roku podatkowego jest wpłacana w terminie i wysokości wpłaty zaliczki za przedostatni miesiąc (kwartał) tego roku. Do 20 grudnia podatnicy opłacają więc jednocześnie dwie zaliczki: za listopad oraz za grudzień (łącznie kwotę równą podwójnej zaliczce należnej za listopad).

Na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316), od 2010 r. wpłata ostatniej zaliczki miała być dokonywana, co do zasady, do 20 dnia pierwszego miesiąca (kwartału) następnego roku podatkowego, od faktycznie uzyskanego dochodu.

Data wejście w życie przepisów pozwalających na wpłatę ostatniej zaliczki na podatek dochodowy do 20 stycznia następnego roku podatkowego została odsunięta o 2 lata. Przyczyną odsunięcia wejścia w życie nowych przepisów są negatywne skutki nowego rozwiązania na finanse publiczne. Do roku 2012 podatnicy będą więc stosować przepisy dotyczące zaliczek za ostatni miesiąc (kwartał) w brzmieniu obecnie obowiązującym.

Źródło:www.abc.com.pl, z dn. 15.12.2009

Aż prosi się o komentarz stricte polityczny, jak to ten nie lubiany przez ponoć wszystkich Polaków Rząd Kaczyńskiego wprowadza ulgi i pomoc dla przedsiębiorców, a populistyczno-liberalny rząd Tuska odbiera to co nam się słusznie należy tj.  równość wobec prawa i podatków – bo czy będą pracownikiem za mnie jest płacona jakaś podwójna zaliczka – nie tylko ten kto bierze na siebie ciężar (a w Polsce jest to wielki ciężar patrząc choćby tylko na wysokość “podatku” ZUS od właścicieli firm) prowadzenia działalności gospodarczej (w dowolnej formie prawnej) musi na ten rząd płacić tuż przed samymi świętami podwojoną zaliczkę na podatek dochodowy.

komentarz – Paweł K. Koźmiński

16 grudnia wchodzi w życie ustawa z dnia 24 września 2009 r. o ratyfikacji Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Finlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Helsinkach dnia 8 czerwca 2009 r. (Dz. U. Nr 202, poz. 1548).

Zmiana pozycji gospodarczej i międzynarodowej Polski sprawiły, że zaszła potrzeba renegocjowania wielu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, w tym także tej z Finlandią, zawartych jeszcze przez rząd PRL-u.

Nowa polsko-fińska umowa oparta jest na aktualnej wersji Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku (OECD lipiec 2005). Zgodnie z jej postanowieniami w stosunku do dochodów z pracy najemnej, uzyskiwanych przez rezydentów polskich świadczących pracę w Republice Finlandii, zastosowanie znajdzie metoda wyłączenia z progresją, jako właściwa dla unikania podwójnego opodatkowania. W odniesieniu do dochodów z dywidend, odsetek, należności licencyjnych i zysków majątkowych Polska będzie stosowała metodę zaliczenia proporcjonalnego.

Wejście w życie umowy nie spowoduje konieczności dokonania zmian w ustawodawstwie wewnętrznym, ponieważ postanowienia Umowy nie odbiegają od obowiązującego ustawodawstwa. Ratyfikacja postanowień umowy przez Prezydenta zapewni jej miejsce w systemie polskiego prawa podatkowego i możliwość bezpośredniego stosowania jej przepisów.
Źródło: www.abc.com.pl, z dn. 15.12.2009

ZMIANA PRAWA – Punkt kontaktowy w Ministerstwie Gospodarki ułatwi złożenie drogą elektroniczną do właściwych urzędów wniosków i oświadczeń niezbędnych do rozpoczęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez usługodawcę.

Dziś Rada Ministrów rozpatrzy projekt ustawy o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który ma ułatwić życie gospodarcze firmom usługowym. Zgodnie z projektem ustawy doradczy punkt kontaktowy będzie prowadzony przy użyciu strony internetowej przez ministra gospodarki. Ma on służyć realizowaniu procedur związanych z rozpoczynaniem, wykonywaniem i kończeniem działalności gospodarczej w Polsce oraz z uznawaniem kwalifikacji zawodowych. Będzie też pomocny w udzielaniu informacji o funkcjonowaniu przepisów dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej.

- Punkty kontaktowe mają też wspierać informacjami przedsiębiorców z innego kraju wspólnoty, którzy chcą się dowiedzieć o warunkach prowadzenia działalności w Polsce, w tym zwłaszcza o formule jednego okienka.

- Zwłaszcza to ostatnie może budzić wątpliwości, biorąc pod uwagę, że wprowadzenie w Polsce jednego okienka dla przedsiębiorców nie ułatwiło im działalności – mówi Jędrzej M. Kondek, prawnik z kancelarii prawniczej Barylski T., Olszewski A., Brzozowski A.

Zmiana koncepcji

Początkowo resort gospodarki planował umieszczenie odpowiednich przepisów o punkcie kontaktowym w samej ustawie o usługach. Koncepcja ta uległa jednak zmianie i znajdą się one w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej.

- Projektowany rozdział dotyczący pojedynczych punktów kontaktowych, który miał się być w ustawie o świadczeniu usług na terytorium RP, zostanie przeniesiony do ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ma to być projektowany rozdział 2a – informuje DGP Departament Regulacji Gospodarczych Ministerstwa Gospodarki.

Spowodowane jest to nową koncepcją funkcjonowania punktu kontaktowego, z którego będą mogli korzystać zarówno przedsiębiorcy prowadzący na stałe działalność gospodarczą na terytorium Polski, zgodnie z ustawą swobodzie działalności gospodarczej, jak i usługodawcy zagraniczni, świadczący u nas jedynie czasowo swoje usługi na podstawie ustawy o świadczeniu usług.

Samo przekazywanie danych między punktem kontaktowym a właściwymi urzędami odbywać ma się za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej lub elektronicznych skrzynek podawczych właściwych organów. Początkiem biegu terminu załatwienia sprawy przez urząd ma być następny dzień roboczy po dniu wpływu wniosku przedsiębiorcy do punktu kontaktowego.

Mecenas Katarzyna Kostoń z Norton Rose Piotr Strawa i Wspólnicy uważa ideę punktu kontaktowego za dobrą. W praktyce trzeba będzie jednak włożyć dużo pracy, aby stał on się sprawnym narzędziem zapewniającym wsparcie usługodawcom i usługobiorcom.

- Przede wszystkim potrzebne będzie szczegółowe rozporządzenie wykonawcze o organizacji i funkcjonowania punktu. Ponadto, aby zapewnić łatwy do niego dostęp, powinien być prowadzony w najbardziej popularnych językach UE – angielskim, niemieckim, angielskim i francuskim – dodaje Katarzyna Kostoń.

Informacje o procedurach

Punkt kontaktowy ma też pełnić funkcję informacyjną. Będzie on zapewniał dostęp do informacji o procedurach i formalnościach wymaganych przy podejmowaniu lub wykonywaniu na terytorium Polski różnych rodzajów działalności gospodarczej; ogólnych zasadach podejmowania i wykonywania działalności usługowej np. w państwach Unii. Ułatwi również otrzymywanie informacji o sposobach i warunkach dostępu do rejestrów publicznych i baz danych dotyczących działalności gospodarczej i przedsiębiorców, środkach prawnych w przypadku sporu między urzędami a przedsiębiorcą lub konsumentem. Ma też zawierać interpretacje i wyjaśnienia przepisów gospodarczych, dane kontaktowe stowarzyszeń i organizacji, które mogą udzielić praktycznej pomocy przedsiębiorcom lub konsumentom.

Zdecyduje praktyka

Właściwe urzędy mają zapewniać kompletność i aktualność informacji w punkcie kontaktowym. Jednak przede wszystkim mają one być jasne i jednoznaczne oraz maksymalnie praktyczne.

Zgodnie z projektem rząd uzyska prawo do powierzenia, na mocy rozporządzenia, prowadzenia punktu kontaktowego przez inny podmiot niż resort gospodarki. Będzie on mógł za swoje czynności pobierać opłaty.

W pierwszej wersji projektu resort zakładał, że punkt kontaktowy będzie mogła prowadzić Krajowa Izba Gospodarcza. Na skutek sprzeciwu innych organizacji, m.in. Związku Rzemiosła Polskiego, resort zmienił swoją koncepcję.

Zdaniem Jędrzeja M. Kondka skuteczność punktów kontaktowych zależeć będzie od rzutkości, przedsiębiorczości i dobrej organizacji osób je prowadzących, a tego nie da się zadekretować ustawowo.
Źródło: Gazeta Prawna z dn. 01.12.2009

Od 1 stycznia 2010 r. zmieniają się zasady rozliczeń podatku od towarów i usług (dalej: VAT), m.in. od usług świadczonych dla podmiotów zagranicznych. Według nowych zasad będzie również rozliczany zakup usług od zagranicznego podatnika. Zmiany wynikają z nowelizacji unijnej Dyrektywy nr 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Podatnicy VAT będą według nowych zasad:

● ustalać miejsce świadczenia usług,

● rozliczać wewnątrzwspólnotowe dostawy, import usług,

● uzyskiwać zwrot VAT od zakupów dokonanych za granicą,

● składać informacje podsumowujące,

● dokonywać rejestracji VAT UE.

Miejsce świadczenia

Najważniejsza zmiana dotyczy wprowadzenia nowych zasad ustalania miejsca świadczenia usług. Sposób ustalania miejsca świadczenia usług będzie uzależniony od 2 czynników:

1) jakie usługi są przedmiotem świadczenia oraz

2) czy nabywca usługi jest podatnikiem.

Ustawodawca przewidział 2 zasady ogólne, w zależności od tego, czy nabywca jest podatnikiem, czy nie oraz zasady specjalne dla określonego katalogu usług.

Zasady specjalne dla niektórych usług

Nabywca lub podmiot świadczący usługi powinien rozpocząć ustalanie miejsca ich świadczenia od określenia kategorii usług, do której nabyte lub świadczone przez niego usługi może zaliczyć.

Dla części usług zostały przewidziane specjalne zasady ustalania miejsca ich świadczenia. Są to usługi związane z:

● nieruchomościami,

● transportem pasażerów,

● kulturą,

● sztuką,

● sportem,

a także usługi:

● pomocnicze do usług transportowych,

● na rzeczowym majątku ruchomym,

● restauracyjne i cateringowe,

● krótkoterminowego wynajmu środków transportu,

● turystyczne.

Zasady ustalania miejsca świadczenia dla tych usług zostały określone w dodanym (nowelizacją z 23 października 2009 r.) art. 28d-n ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawy o VAT). Jeśli jednak nabyte lub świadczone przez polski podmiot usługi nie mogą być zaliczone do żadnej z kategorii wymienionych usług, stosuje się jedną z zasad ogólnych.

Nabywca jako podatnik

W przypadku podatników ma zastosowanie zasada ogólna ustalania miejsca świadczenia usług, przewidziana w art. 28b ustawy o VAT. Według niej w przypadku podatnika miejscem świadczenia usługi będzie kraj, w którym podatnik, nabywca posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania.

Dla celów ustalania miejsca świadczenia ustawodawca wprowadził specjalną definicję podatnika.

Definicja ma zastosowanie tylko przy ustalaniu miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej definicji nie będą:

● organy władzy publicznej oraz

● urzędy obsługujące te organy

- gdy wykonywane przez nich świadczenia są wynikiem realizacji zadań nałożonych na nich ustawowo.

Zasada ogólna ustalania miejsca świadczenia usług przewidziana dla podatników (dalej: zasada ogólna dla podatników) będzie miała jednak zastosowanie, gdy organy władzy publicznej będą zidentyfikowane jako podatnicy VAT, niezależnie od rodzaju wykonywanych świadczeń. Będą wtedy zobowiązane rozliczać VAT od importu nabytych usług, jeśli zarejestrują się jako podatnicy VAT UE (art. 17 ust. 3 ustawy o VAT).

Obowiązek rozliczenia VAT za świadczącego usługę będzie dotyczył przypadków, gdy nie będzie posiadał w Polsce siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności. Jeśli nawet świadczący usługę posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności, to nabywca rozliczy za niego VAT, gdy to miejsce nie ma związku ze świadczeniem tej usługi.

Nabywca nie jest podatnikiem

Jeśli nabywca nie jest podatnikiem, to miejsce świadczenia według zasady ogólnej dla podmiotów niebędących podatnikiem jest w kraju, w którym świadczący usługę posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania. W takim przypadku to świadczący usługę będzie rozliczał VAT od tej uslugi.

Nowe obowiązki rejestracyjne

Od 1 stycznia 2010 r. podmioty, które będą:

● rozliczać import usług jako usługobiorcy, ustalając miejsce świadczenia według zasad ogólnych (art. 28b ustawy o VAT),

● świadczyć usługi na rzecz unijnych podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, którzy jako usługobiorcy będą za nich rozliczać VAT, stosując zasady ogólne ustalania miejsca świadczenia (art. 28b ustawy o VAT).

- mają obowiązek zarejestrować się jako podatnicy VAT UE.

Podatnicy dotychczas niezarejestrowani jako podatnicy VAT UE mogą składać w urzędzie skarbowym zgłoszenia rejestracyjne na nowym formularzu VAT-R już od 1 grudnia 2009 r.

DEFINICJA PODATNIKA VAT

Według art. 28a ustawy o VAT:

1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej,

2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Źródło: Gazeta Prawna, z dn. 15.12.2009