Podstawą opodatkowania spadku jest jego czysta wartość, czyli wartość nabytych rzeczy lub praw majątkowych pomniejszona o długi i ciężary.

Podstawą opodatkowania spadku jest tzw. czysta wartość. Jest to wartość nabytych w wyniku spadkobrania rzeczy lub praw majątkowych pomniejszona o długi i ciężary. Długami są wszelkie roszczenia pieniężne związane ze spadkiem. Ciężarami zaś są inne obciążenia nabytej rzeczy lub prawa, które w chwili nabycia spadku zmniejszają jego wartość.

- Ciężarem spadku jest np. obowiązek wykonania polecenia lub zapisu, o ile polecenie zostało wykonane – wyjaśnia Michał Nowacki prawnik w Kancelarii Wardyński i Wspólnicy.

Ekspert dodaje, że do długów i ciężarów ustawodawca podatkowy zalicza też inne obciążenia. Są to koszty leczenia i opieki w czasie ostatniej choroby spadkodawcy niepokryte za jego życia i z jego majątku, koszty pogrzebu spadkodawcy łącznie z nagrobkiem (jeżeli nie zostały pokryte z majątku spadkodawcy, z zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone) oraz koszty postępowania spadkowego, wynagrodzenie wykonawcy testamentu, obowiązki wykonania zapisów i poleceń zamieszczonych w testamencie, wypłaty z tytułu zachowku.

Powyższe długi i ciężary mają charakter przykładowy i w praktyce mogą się pojawić inne ich kategorie, które mogą zmniejszać podstawę opodatkowania. Jako przykład nasz rozmówca wskazuje hipotekę. W jednym z wyroków WSA uznał, że ciężarem takim jest hipoteka, która ciąży na nieruchomości wchodzącej w skład spadku. Zdaniem sądu hipotekę należy odliczyć od wartości spadku do opodatkowania nawet, gdy zabezpiecza kredyt zaciągnięty przez spadkobiercę (wyrok WSA w Warszawie z 18 lutego 2010 r., III SA/Wa 1219/09, niepublikowany).

Należy przypomnieć, że wartość spadku określa nabywca, czyli spadkobierca. Organ podatkowy może dokonać jej weryfikacji. Fiskus może jej dokonać, jeżeli spadkobierca nie określił wartości spadku albo jego wyliczenia nie odpowiadają wartości rynkowej. Najpierw wzywa się podatnika do podwyższenia lub obniżenia wartości spadku z wstępną propozycją. Jeżeli podatnik nie dokona wyceny, organ podatkowy robi to sam z uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli różnica między wartością przyjętą przez spadkobiercę a wyliczoną przez organ przy udziale biegłego wyniesie więcej niż 33 proc., koszty jego opinii zapłaci podatnik.
Źródło:Gazeta Prawna, z dn. 01.04.2010

W tym roku podatnicy, którzy utracili zwolnienie z VAT, bo przekroczyli w 2009 roku obrót 50 tys. zł, mogli powrócić do tego zwolnienia. Z uprawnienia tego mogli skorzystać przedsiębiorcy, którzy złożyli do 15 stycznia odpowiednie zawiadomienie naczelnikowi urzędu skarbowego. Z sondy DGP wynika, że z tej możliwości skorzystało niewiele osób. Jedną z przyczyn tak słabego zainteresowania mógł być fakt, że zmiany ustawy o VAT zostały opublikowane dopiero w połowie grudnia 2009 r. Identyczny mechanizm powrotu do zwolnienia z VAT będzie obowiązywał w przyszłym roku, ale ze zwiększonym limitem w wysokości 150 tys. zł.

W 2011 roku podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2010 roku przewyższy 100 tys. zł i nie przekroczy 150 tys. zł, skorzystają ze zwolnienia, jeśli pisemnie zawiadomią o tym naczelnika urzędu skarbowego do 15 stycznia 2011 r. Z tego samego zwolnienia skorzystają firmy rozpoczynające w 2010 roku czynności opodatkowane, w których łączna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności, przekroczyła 100 tys. zł i nie przekroczyła 150 tys. zł. Termin 15 stycznia 2011 r. został wprowadzony nowelizacją ustawy o VAT. Ponieważ wypada on w sobotę, to w 2011 roku ostatnim dniem na złożenie zawiadomienia będzie poniedziałek 17 stycznia.
Źródło:Gazeta Prawna, z dn. 1.04.2010 r.