Spółki, które wystawiają faktury VAT, muszą nadawać im kolejne numery. Jednak numeracja nieprawidłowa, nie wpływa na prawo do odliczenia VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, że poprawną metodą dokumentowania jest nadawanie kolejnych, następujących po sobie numerów fakturom VAT. Tylko ten sposób jest zgodny z par. 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia ministra finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 212, poz. 1337). Przepis określa, że faktura stwierdzająca sprzedaż powinna zawierać co najmniej numer kolejny faktury oznaczonej jako „Faktura VAT”. Sąd zgodził się z ministrem finansów, który w zaskarżonej interpretacji indywidualnej wyjaśnił, że każda kolejna faktura VAT musi mieć nadany numer o jeden większy od poprzedniego. Taki sposób numeracji jest właściwy dla faktur VAT.

Skarżąca spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w związku z faktem, że posiada system księgowy, który nadaje każdemu dokumentowi (a nie tylko fakturom) kolejne numery. W efekcie faktury VAT otrzymują numery, ale nie są to numery następujące bezpośrednio po sobie.

WSA w Warszawie zwrócił uwagę, że musiał oddalić skargę ze względu na pytanie, jakie spółka zadała ministrowi. Sąd zwrócił jednak uwagę, że 15 lipca 2010 r. Trybunał Sprawiedliwości UE wydał wyrok (sprawa C-386/09), z którego wynika, że błędna numeracja faktur nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT. Wyrok jest nieprawomocny.

Sygn. akt III SA/Wa 514/10
Źródło: Gazeta Prawna, z dn. 23.09.2010

Firma posiada dużą ilość wierzytelności, których nie może odzyskać od kontrahentów. Przedsiębiorca szuka więc sposobu na odzyskanie niezapłaconego VAT.

Jak radzi Michał Zając, doradca podatkowy w Independent Tax Advisers, pomocna w odzyskaniu VAT od nieściągalnych wierzytelności, jak i całych wierzytelności, może być tzw. ulga na złe długi. Ulga ta uregulowana jest w art. 89a i art. 89b ustawy o VAT (Dz.U. z 2004 r. nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Polega ona na skorygowaniu przez podatnika podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług w Polsce w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona.

Uprawdopodobnienie nieściągalności powstaje, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Michał Zając podkreśla, że podatnik musi przeprowadzić odpowiednią procedurę wobec dłużnika jak i urzędu skarbowego.

Przede wszystkim, po upływie 180 dni od daty płatności wierzyciel musi zawiadomić dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego. Dłużnik ma dodatkowe 14 dni na uregulowanie zaległej kwoty. Jeżeli tego nie uczyni, wierzyciel może skorygować należny VAT. Aby dokonać korekty, wierzyciel musi posiadać potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia.

W przypadku braku zapłaty za fakturę dłużnik i tak musi dokonać płatności, tyle że VAT do urzędu powiększonego w niektórych przypadkach o odsetki od zaległości.

W opinii Michała Zająca skorzystanie z ulgi na złe długi w najlepszym przypadku może zmobilizować dłużnika do uregulowania zaległych płatności, albo przynajmniej odzyskać VAT, który już został wpłacony do urzędu skarbowego.
Źródło: Gazeta Prawna, z dn. 16.09.2010

Senatorowie PO od półtora roku opracowywali założenia do ustawy o podatku pielęgnacyjnym. Dokument ma być gotowy pod koniec roku.

Nowe obciążenie, które wyniosłoby 1 procent wynagrodzenia, ma zapewnić finansowanie pomocy osobom potrzebującym stałej opieki.

Jednocześnie parlamentarzyści Platformy zamierzają zmienić system wypłaty tego zasiłku. Dziś otrzymuje go każdy, kto przekroczył 75. rok życia. Po reformie zasiłek objąłby tylko niesprawnych. Poza tym wypłacany byłby w czekach przeznaczonych wyłącznie na opłacenie usług pielęgnacyjnych.

Zmiana struktury wieku oznacza, że coraz większa grupa ludzi będzie potrzebować stałej opieki. Już dziś zapotrzebowanie jest tak duże, że NFZ nie jest w stanie podołać temu zadaniu i ogranicza kontraktowanie długoterminowych świadczeń pielęgnacyjnych.
Źródło: www.money.pl, z dn. 07.09.2010

Komentarz:

Aż ciśnie się na usta pytanie po co w takim razie płacimy ZUS jako pracownicy i prowadzący działalności gospodarcze.

Paweł K. Koźminski

Jeśli urzędnik wprowadził podatnika w błąd i w efekcie podatnik złożył błędne zeznanie, to może on odwołać się od decyzji ustalającej podatek do dyrektora izby skarbowej.

Wyrok WSA w Krakowie dotyczył opodatkowania spadku. Jak wskazali skarżący, kierując się błędnymi wskazaniami pracownika urzędu przyjmującego zeznania podatkowe, złożyli błędny dokument (SD-3), w którym wykazali rzeczy i prawa majątkowe nabyte w drodze spadku do opodatkowania. Naczelnik urzędu skarbowego wydał następnie decyzję ustalającą wysokość podatku, z którą nie zgodzili się skarżący. Złożyli więc odwołanie do dyrektora izby skarbowej, ale dyrektor nie zbadał ponownie sprawy, tylko podtrzymał decyzję naczelnika urzędu. W efekcie sprawa trafiła do sądu. WSA w wyroku zwrócił uwagę, że istota sporu sprowadza się do określenia wartości rzeczy i praw majątkowych wchodzących w skład majątku spadkowego. Sąd zwrócił przede wszystkim uwagę, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768) wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw. Jednak wartość podana w zeznaniu SD-3 nie ma charakteru bezwzględnie wiążącego i organ podatkowy może ją zweryfikować pod względem jej poprawności i rzetelności. Organ podatkowy ocenia więc, czy rzeczywiście podana przez podatników cena jest poprawna, tj. czy odpowiada wartości rynkowej. Jak podkreślił sąd, tym bardziej obowiązkiem organu (zwłaszcza dyrektora izby skarbowej, który rozpatruje odwołanie) jest ustalenie prawidłowej wartości rzeczy i praw majątkowych nabywanych w drodze spadku, jeżeli wartość tą podważają sami podatnicy. Co więcej, organ podatkowy ma obowiązek ustalenia rzeczywistej wartości rynkowej rzeczy i praw majątkowych, a nie tylko ustalenia, czy nie zaniżono tej wartości. Wyrok jest nieprawomocny.

Sygn. akt I SA/Kr 610/10
Źródło: Gazeta Prawna, z dn. 03.09.2010 r.

Kancelaria poszukuje na stanowisko asystenta księgowego.

Wymagania:

• minimum studia licencjackie ekonomiczne – preferowana rachunkowość
• znajomość co najmniej jednego języka obcego – preferowany włoski, hiszpański, angielski,
• co najmniej roczna praktyka/praca na podobnym stanowisku,
• pracowitość, sumienność, szybkość.

Wyłącznie osoby nie palące.

CV (najchętniej ze zdjęciem) proszę kierować na adres praca@faber-kancelaria.pl – odpowiemy tylko na interesujące nas oferty.