Złożyłeś już swoje zeznanie i czekasz na zwrot nadpłaty? Fiskus ma na to maksymalnie 3 miesiące. Wiele zależy więc od tego kiedy złożyłeś PIT-a, gdyż od tego dnia liczy się ten okres.

30 kwietnia to ostatni dzwonek na dokonanie rozliczenia podatkowego. Do tego bowiem dnia, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy zobowiązani są dostarczyć do właściwego urzędu skarbowego wypełnione zeznanie podatkowe celem rozliczenia podatku od dochodu uzyskanego w trakcie trwania minionego roku. W przypadku, gdy w deklaracji podatkowej wykazana zostanie nadpłata, przysługuje prawo do zwrotu pieniędzy.

Kto pierwszy ten lepszy, czyli 3 miesiące od złożenia zeznania
W przypadku, gdy z wypełnionego zeznania podatkowego wynika nadpłata podatku, podatnicy mogą liczyć na zwrot stosownej kwoty w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia formularza. Oznacza to, że im szybciej wywiązali się oni z obowiązku rozliczenia podatku dochodowego, tym szybciej zostaną zwrócone im pieniądze. Trzeba pamiętać, że 3 miesiące to maksymalny okres na zwrot, jaki ma fiskus. Oznacza to, że zwrot może nastąpić na przykład po 4 tygodniach lub po 2 miesiącach. Wiele zależy od tego, w jakim momencie złożyliśmy nasze zeznanie. Dopóki jednak nie upłynie przewidziany ustawą 3 miesięczny termin, nie ma powodów do niepokoju.
Warto w tym miejscu podkreślić, że za dzień złożenia zeznania uznaje się w szczególności dzień jego złożenia w urzędzie (gdy formularz jest przekazywany osobiście), dzień nadania na poczcie (gdy korzystamy z tej formy) lub dzień, w którym nadawca otrzymał urzędowe potwierdzenie odbioru (gdy zeznanie zostało wysłane przez Internet).

Źródło nadpłaty
Analizując problem nadpłaty podatku i związanego z nim zwrotu podatku istotnym wydaje się ustalenie źródeł tego zjawiska. Przede wszystkim należy pamiętać, że pojęcie nadpłaty obejmuje nie tylko kwoty podatku, których wartość została zawyżona, jak również nienależnie uregulowana, ale także sumy pobrane przez płatników podatku, jako okresowe zaliczki na podatek dochodowy, wpłacane na rachunek fiskusa w trakcie roku.
Nadpłata wykazywana w rocznym zeznaniu może wynikać z preferencyjnego sposobu rozliczenia np. wspólnie z małżonkiem lub ulg podatkowych – np. ulgi prorodzinnej. Nie bez znaczenia dla ostatecznej wartości zobowiązania podatkowego wykazywanego w deklaracji PIT pozostają różnego rodzaju odliczenia od dochodu na przykład przekazanych darowizn na rzecz organizacji realizujących cele społecznie użyteczne, czy wydatków na Internet. Nadpłata może być także wynikiem na przykład podwyższonych kosztów pracowniczych wynikających z tego, że pracownik poniósł dodatkowe wydatki na dojazd do pracy (tylko udokumentowane biletami imiennymi okresowymi), których wartość przekracza 111 zł 25 gr, czyli przyjętą w ustawie wartość limitu kosztów kwotowych.

Na konto, w placówce skarbowej czy też przekazem pocztowym – wybór należy do podatnika
Istotną kwestią, o której należy wiedzieć, jest fakt, że forma w jakiej nastąpi zwrot nadpłaconego podatku jest uzależniona od preferencji podatnika. Prawo podatkowe przewiduje bowiem trzy alternatywne rozwiązania. Pierwszym, a zarazem chyba najwygodniejszym, jest przelew, który dokonywany jest bezpośrednio na wskazany przez podatnika rachunek bankowy. Jest to jednocześnie jedyna forma zwrotu dla tych osób, które są zobowiązane do posiadania rachunku bankowego. W przypadku, gdy podatnik nie posiada rachunku w instytucji kredytowej, zwrot dokonywany jest w gotówce. Nadpłaconą kwotę można odebrać w kasie lub też za pośrednictwem Poczty Polskiej w formie przekazu pieniężnego, którego kosztem z zasady obciąża się podatnika.
Warto jednak pamiętać o tym, że nadpłata, której wysokość nie przekracza kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym (8,80 zł), podlega zwrotowi tylko i wyłącznie w kasie urzędu skarbowego.

Najpierw zaległości podatkowe
Niestety wykazanie nadpłaty w rocznym zeznaniu podatkowym nie zawsze musi oznaczać zwrotu pieniędzy. W sytuacji, gdy podatnik posiada nieuregulowane zaległości podatkowe, wartość nadpłaty zostanie w pierwszej kolejności zaliczona z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z naliczonymi odsetkami. Dopiero po ich uregulowaniu pozostała po potrąceniach kwota zostanie podatnikowi zwrócona, o ile nie złożył on wniosku o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

źródło: www.ksiegowosc.infor.pl z dn. 25.04.2012r.

Spóźniona legalizacja e-sprzedaży może oznaczać problemy, a na pewno kontrolę fiskusa. Pretekstem do wizyty skarbówki mogą być dane o wysokości rocznych przychodów bądź nagły wzrost obrotów firmy – w ciągu ostatnich 7 miesięcy lub ostatnich trzech kwartałów.
Oznacza to, że podatnik, który do tej pory ukrywał e-działalność i nagle postanowił wyjść z szarej strefy, ujawniając rzeczywiste dochody, może trafić z deszczu pod rynnę. Kontrolerzy prześwietlą takiego sprzedawcę dokładnie również za poprzednie lata. Sprawdzone mogą być bowiem rozliczenia nawet 5 lat wstecz – pisze Dziennik Gazeta Prawna.
Wytyczne w kwestii kontroli dla urządów i izb skarbowych zawarte są w Krajowym Planie Dyscypliny Podatkowej na 2012 rok. Dokument ten opracowany przez Ministerstwo Finansów jest instrukcją postępowania dla skarbówki.

źródło: www.money.pl z dn. 20.04.2012r.

Do 30 kwietnia 2012 r. podatnicy mają czas, aby wypełnić i złożyć we właściwym urzędzie skarbowym zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011. Przypomnimy, na czym polega tzw. ulga internetowa i jakie należy spełnić warunki, aby z niej skorzystać.
Ulga internetowa została uregulowana w art. 26 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.). Zgodnie z ww. przepisem, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu kwoty wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet, w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.
Ulga internetowa dotyczy wydatków związanych z użytkowaniem Internetu, niezależnie od miejsca, w którym podatnik z niego korzysta, jak i formy jego dostępu. W ramach ulgi za 2011 rok mieszczą się zatem zarówno wydatki poniesione w związku z użytkowaniem Internetu np. w domu poprzez stałe łącze, czy bezprzewodowo, w tym za pomocą urządzeń mobilnych w komputerze lub telefonie komórkowym.
Warto jednak podkreślić, że ulga internetowa jest limitowana. Od dochodu podatnik może odliczyć wydatki poniesione w roku podatkowym w maksymalnej wysokości 760 zł. Oznacza to, że nawet jeśli podatnik poniósł w danym roku wyższe wydatki na Internet (np. 1230,- zł brutto), to od dochodu może odliczyć z tego tytułu jedynie 760 zł.
Z ulgi internetowej podatnik może skorzystać wówczas, gdy poniósł w roku podatkowym 2011 (roku za który się rozlicza) wydatki za użytkowanie Internetu. Dodatkowo, podatnik powinien posiadać dokumenty potwierdzające poniesienie tych wydatków, zawierające w szczególności: dane identyfikujące podatnika jako kupującego usługę, dane sprzedawcy (dostawcy usług internetowych), rodzaj zakupionej usługi i kwotę zapłaty. Takimi dokumentami będą zarówno faktury VAT (papierowe oraz elektroniczne), jak i wszystkie inne dokumenty zawierające ww. dane. Przy rozliczeniu za 2011 rok jest to ważna i korzystna dla podatników zmiana w porównaniu z dotychczasowym stanem prawnym, kiedy wydatki należało zawsze udokumentować fakturami VAT. Jeśli dostęp do Internetu jest tylko jedną z usług kupowanych u danego dostawcy (np. jest on kupowany w pakiecie z telewizją), to z danego dokumentu musi wynikać kwota wydatków za użytkowanie Internetu (opłata ta musi zostać wyodrębniona).
Warto także pamiętać, że ulga internetowa dotyczy wydatków za użytkowanie Internetu. Nie przysługuje ona z tytułu wydatków poniesionych na instalację, rozbudowę, modernizację oraz serwis i obsługę techniczną sieci Internet. Zatem, jeśli na pierwszej fakturze mamy cenę zarówno montażu, jak i cenę za pierwszy miesiąc korzystania z Internetu, to z tej faktury odliczymy jedynie cenę Internetu (bez ceny montażu).
Co więcej, podatnik może odliczyć od dochodu wydatki za użytkowanie Internetu tylko o tyle, o ile nie zaliczył ich do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały one odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Zatem, jeśli podatnik prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i zaliczył już wydatki za użytkowanie Internetu do kosztów uzyskania przychodów, to nie może ich już odliczyć od dochodu. Ulga internetowa mu nie przysługuje.
Dodatkowo, jeżeli wydatki z tytułu użytkowania Internetu podatnik ponosi wspólnie z inną osobą (np. małżonkiem), co wynika z dokumentów stwierdzających ich poniesienie, to każdej z tych osób przysługuje ulga internetowa z odrębnym limitem odliczeń do wysokości 760 zł. Takie rozwiązanie jest korzystne dla małżonków, kiedy ich roczne wydatki na Internet przekraczają kwotę 760 zł.
Podsumowując, jeśli ktoś nie wypełnił jeszcze swojego zeznania podatkowego za 2011 rok, a poniósł wydatki na Internet, może skorzystać z ulgi internetowej (oczywiście jeśli spełnił warunki opisane powyżej). Z tego odliczenia warto jeszcze skorzystać, tym bardziej, że niedługo, zgodnie z exposé Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r., ulga internetowa może zostać zlikwidowana.

źródło: www.ksiegowosc.infor.pl z dn. 10.04.2012r.

Nie wszystkim płatnikom ZUS ustali stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe. W związku z tym muszą oni samodzielnie ustalić stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe, jaka będzie ich obowiązywać przez najbliższy rok składkowy – od 1 kwietnia 2012 r. do 31 marca 2013 r.

Płatnik ma obowiązek opłacać składkę wypadkową za każdą zatrudnioną u siebie osobę, która podlega temu ubezpieczeniu. W odróżnieniu od stopy procentowej składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe, jednakowej dla wszystkich ubezpieczonych, stopa procentowa składek na ubezpieczenie wypadkowe dla większości płatników składek jest zróżnicowana. Ustalana jest ona w zależności od poziomu zagrożeń zawodowych i skutków tych zagrożeń.

Sposób ustalania stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe uzależniony jest od dwóch czynników:
• od tego, czy płatnik składek za trzy kolejne ostatnie lata kalendarzowe przekazywał do ZUS “Informację o danych do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe” (formularz ZUS IWA),
• od liczby ubezpieczonych zgłaszanych przez danego płatnika składek do ubezpieczenia wypadkowego.

Ustalenie wysokości stopy procentowej składki przez ZUS
Stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe dla płatników składek, którzy za trzy kolejne ostatnie lata kalendarzowe przekazali do ZUS “Informację o danych do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe”, ustala ZUS. Robi to, biorąc pod uwagę m.in. stopę procentową składki określoną dla grupy działalności, do której należy płatnik.

W związku z podwyżkami od 1 kwietnia 2012 r. stóp procentowych składek na ubezpieczenie wypadkowe dla niektórych grup działalności, płatnicy składek powinni się liczyć ze wzrostem kosztów zatrudnienia (por. rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 14 marca 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie różnicowania stopy procentowej składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w zależności od zagrożeń zawodowych i ich skutków – Dz.U. z 16 marca 2012 r., poz. 285).

Płatnicy, którym ZUS ustala stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe, do 20 kwietnia danego roku otrzymają z Zakładu, za pośrednictwem poczty, “Zawiadomienie o wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe za dany rok składkowy”. Jeśli płatnik nie otrzyma tej informacji do 20 kwietnia 2012 r., powinien zgłosić się do właściwej jednostki ZUS i ustalić, w jakiej wysokości powinien opłacać tę składkę.

Ustalenie liczby ubezpieczonych
Pozostali płatnicy, którym ZUS nie ustala stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, powinni w pierwszej kolejności ustalić liczbę ubezpieczonych zgłaszanych do ubezpieczenia wypadkowego w 2011 r.

Aby ustalić liczbę ubezpieczonych, płatnik składek musi podzielić sumę ubezpieczonych podlegających ubezpieczeniu wypadkowemu w ciągu poszczególnych miesięcy poprzedniego roku kalendarzowego (przynajmniej przez jeden dzień) przez liczbę miesięcy, w których przez co najmniej jeden dzień był płatnikiem składek na ubezpieczenie wypadkowe przynajmniej za jednego ubezpieczonego.

źródło: www.ksiegowosc.infor.pl z dn. 31.03.2012r.

Zadania urzędów kontroli skarbowej w 2012 r. stanowią w znacznej części kontynuację zadań realizowanych w latach poprzednich. Kontynuowane będzie także prowadzenie postępowań kontrolnych z wykorzystaniem technik teleinformatycznych, tj. e-kontroli.

Urzędy kontroli skarbowej mają koncentrować swoje wysiłki w obszarach, takich jak:
• przestępczość paliwowa,
• oszustwa w zakresie VAT w obrocie wewnątrzwspólnotowym, tzw. “przestępstwa karuzelowe”,
• szara strefa,
• wyłudzenia VAT poprzez fikcyjne faktury,
• nadużycia w podatku dochodowym poprzez przerzucanie dochodów do podmiotów powiązanych,
• nadużycia w gospodarowaniu środkami publicznymi oraz mieniem Skarbu Państwa.

Zadania urzędów kontroli skarbowej w 2012 r. stanowią w znacznej części kontynuację zadań realizowanych w latach poprzednich. Kontynuowane będzie także prowadzenie postępowań kontrolnych z wykorzystaniem technik teleinformatycznych, tj. e-kontroli. Należy zwrócić uwagę, że w tegorocznych zadaniach UKS ponownie kładzie nacisk na zapobieganie unikaniu odprowadzania podatku dochodowego poprzez przerzucanie dochodów do podmiotów powiązanych.

Inspektorzy UKS mają skupić swą uwagę w obszarze tzw. podatków pośrednich (VAT i akcyza). To właśnie w tej sferze istnieje największa liczba najgroźniejszych dla budżetu nadużyć. Z kontrolą skarbową powinni się liczyć przede wszystkim podatnicy, którzy dokonują obrotu paliwami płynnymi lub biorą udział w transakcjach wewnątrzwspólnotowych. Z kontrolami muszą się także liczyć ci z podatników, którzy uzyskują przychody z działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem Internetu. Najbardziej narażeni są tutaj przedsiębiorcy, którzy prowadząc sprzedaż np. za pośrednictwem internetowych portali aukcyjnych lub sklepów internetowych, nie ujawniają swych dochodów lub nawet nie rejestrują działalności. Warto pamiętać, że dokonywanie transakcji w sieci nie zapewnia podatnikowi anonimowości. Inspektorzy UKS mogą zidentyfikować użytkowników portali aukcyjnych, korzystając z pozostawionych przez nich numerów telefonów, adresów zamieszkania, adresów e-mail, loginów, adresów IP i nazw hostów.

źródło: www.ksiegowosc.infor.pl

31 marca 2012 r. wchodzą w życie nowe przepisy Ordynacji podatkowej, likwidujące możliwość uniknięcia zapłaty tzw. podatku Belki. W praktyce oznacza to likwidację lokat z dzienną kapitalizacją odsetek.

Stan prawny obowiązujący do 30 marca 2012 r.
Banki wykorzystywały obowiązujące do 30 marca br. zasady zaokrąglania podstawy opodatkowania i podatków, oferując swoim klientom lokaty jednodniowe. Z art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej wynikało, że podstawy opodatkowania i kwoty podatków zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych. W związku z tym przy określonej przez bank wysokości lokaty podatek należny od przysługujących klientowi odsetek nie przekraczał 50 groszy, dzięki czemu nie musiał być płacony.

Stan prawny obowiązujący od 31 marca 2012 r.
Obowiązująca od 31 marca br. nowelizacja przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie sposobu zaokrąglania podstawy opodatkowania i kwoty podatku jest efektem zapowiedzianej przez rząd likwidacji tzw. lokat jednodniowych. Nowelizacja wyłączyła podatkową “opłacalność” lokat jednodniowych poprzez zmianę zasad zaokrąglania podstawy opodatkowania oraz podatku od takich lokat. Po nowelizacji podstawa opodatkowania oraz podatek naliczany od lokat jednodniowych są zaokrąglane do pełnych groszy w górę, co wyklucza jakąkolwiek możliwość uniknięcia zapłaty podatku (art. 63 § 1a Ordynacji podatkowej).
Ten sposób zaokrąglania podstawy opodatkowania oraz podatku obowiązuje w przypadku przychodów, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 1-3 updof, czyli:
• odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej,
• odsetek i dyskonta od papierów wartościowych,
• odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą.

źródło: www.księgowosc.infor.pl

Chociaż w czasie zawieszenia działalności gospodarczej może powstać przychód np. w związku ze sprzedażą firmowego samochodu, to jednak obowiązek odprowadzenia zaliczki ulega zawieszeniu.

Prawo do zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy przysługuje tylko przedsiębiorcom niezatrudniającym pracowników. Ponadto, w przypadku spółki cywilnej warunkiem koniecznym dla skutecznego zawieszenia jej działalności jest zawieszenie działalności przez wszystkich wspólników.

W okresie zawieszenia działalności przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Może jednak np. sprzedawać własne środki trwałe. Jest to istotna informacja, gdyż przychodem z działalności gospodarczej, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest również sprzedaż wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą m. in. środków trwałych, ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W takiej sytuacji, gdy przedsiębiorca po zawieszeniu działalności gospodarczej wyzbędzie się np. samochodu wpisanego do wyżej wymienionej ewidencji, powstanie u niego przychód z działalności gospodarczej. I tu istotne jest zawieszenie obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

W przypadku czasowego zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej przedsiębiorca nie uzyskuje zasadniczo przychodów. Jest on więc zwolniony z obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Przy czym warto zauważyć, że zwolnienie to obowiązuje tylko przez okres objęty wspomnianym zawieszeniem. Wspólnicy spółki jawnej, spółki partnerskiej, spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej, która zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej muszą pamiętać, żeby zawiadomić fiskus o okresie zawieszenia. Mają na to 7 dni od złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej. Jest to warunek konieczny by skorzystać ze zwolnienia z obowiązku wpłaty zaliczek na podatek dochodowy.

Przychody z okresu zawieszenia trzeba rozliczyć
Istotnym jest, aby podkreślić, że wraz ze wznowieniem prowadzenia działalności gospodarczej, podatnik automatycznie powraca do obowiązku wpłacania na rzecz organu podatkowego zaliczek na podatek dochodowy. Wynika to wprost z art. 44 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy, zobowiązani są wpłacać zaliczki według zasad sprzed okresu zawieszenia działalności gospodarczej.

W sytuacji, kiedy obowiązek podatkowy od niektórych przychodów powstał w okresie zawieszenia działalności firmy (np. wspomniana wyżej sprzedaż środków trwałych albo odsetki od środków na rachunkach bankowych związanych z działalnością), to chociaż w okresie zawieszenia działalności korzysta się z zawieszenia obowiązku wpłaty zaliczek, to trzeba pamiętać by później rozliczyć uzyskane przychody. Zaliczka za ten okres, zostanie wykazana i rozliczona w rocznym zeznaniu podatkowym lub też odprowadzona razem z zaliczką za pierwszy miesiąc czy kwartał po wznowieniu działalności gospodarczej.

źródło:www.money.pl z dn.06.03.2012r.

Koniec ulgi internetowej dla wszystkich, koniec ulgi prorodzinnej dla rodzin z jednym dzieckiem i dochodami powyżej 85,5 tys. zł, ograniczenie możliwości korzystania z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów przez twórców i artystów – czyli zmiany w 2013r.

50-proc. koszty tylko w ograniczonym zakresie:
Projekt zakłada wprowadzenie rocznego limitu w zakresie stosowania 50-proc. kosztów uzyskania przychodów. Koszty uzyskania przychodów przez twórców z praw autorskich i artystów z praw pokrewnych (np. prawo do nagrań programów) wynoszą obecnie 50%. Jeśli podatnik ponosi w rzeczywistości wyższe koszty i ma na to potwierdzenie, może je zastosować. Przedstawiony projekt zmian podatkowych zakłada, że twórca uzyskujący przychód z praw autorskich będzie mógł zastosować 50-proc. koszty do momentu aż przekroczą one 42 764 zł. W ten sposób wyższe koszty nie znajdą zastosowania do dochodów (po zmniejszeniu ich o składki na ubezpieczenie społeczne) przekraczających 85 528 zł. Twórcy dalej będą mieli prawo do odliczenia kosztów w wysokości faktycznie poniesionej. Dzięki tej zmianie budżet ma zyskać już w 2013 roku 164 mln zł, a w 2014 roku 173 miliony.

Premiowane rodziny wielodzietne i samotni rodzice:
Ulga prorodzinna nie będzie już dostępna dla wszystkich podatników. Ma stanowić wsparcie dla rodzin o niższych dochodach oraz posiadających co najmniej dwoje dzieci. Z ulgi nie skorzystają rodzice jednego dziecka, których łączne dochody roczne przekraczają 85 528 zł (I próg podatkowy). Małżonkowie będą musieli zsumować swój dochód jeśli ich małżeństwo trwało przez cały rok. Jeżeli podatnik będzie w związku małżeńskim tylko przez część roku weźmie pod uwagę tylko swoje dochody. W przypadku osób niepozostających w związku małżeńskim kwota ta będzie dotyczyć podatnika korzystającego z ulgi.
Wprowadzane zmiany nie wpłyną na sytuację podatników, którzy mają jedno dziecko, o ile ich zarobki nie przekraczają limitu 85 528 zł, oraz tych, którzy bez względu na wysokość dochodów mają dwójkę dzieci. Premiowani mają być natomiast podatnicy, którzy wychowują co najmniej troje dzieci. Dla nich ulga zostanie zwiększona o 50% na trzecie i kolejne dziecko i wyniesie 139,01 zł miesięcznie na każde dziecko.

Obecnie każdy, kto wychowuje małoletnie dziecko (lub uczące się do 25. roku życia oraz otrzymujące zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną – bez względu na wiek), może korzystać z ulgi prorodzinnej. Pozwala ona zmniejszyć wyliczony podatek o 1112,04 zł (92,67 zł miesięcznie) bez względu na osiągane dochody, czy liczbę dzieci w rodzinie. Według danych Ministerstwa Finansów w rozliczeniu za 2010 rok z ulgi tej skorzystało ponad 4,3 mln podatników, a łączna kwota odliczeń wyniosła 5,68 mld zł. Ministerstwo planuje, że wprowadzane zmiany przyniosą budżetowi dodatkowe 149 mln zł.

Po 7 latach koniec ulgi internetowej:
Ula internetowa została wprowadzona w 2005 roku, kiedy ceny usług związanych z dostępem do internetu były wysokie i prywatnie korzystało z nich niewiele osób. Jej celem było zrekompensowanie wzrostu cen tych usług związanego z podwyżką stawki VAT – z 7% do 22 %. W 2011 roku zostały wprowadzone zmiany, które ułatwiły korzystanie z tego rozwiązania (np. poniesione koszty można udokumentować także innym dokumentem imiennym niż faktura, a ulga jest dostępna też dla tych osób, które korzystają z sieci poza miejscem zamieszkania). Według danych Ministerstwa Finansów, w rozliczeniu za 2010 rok z ulgi internetowej skorzystało prawie 4 mln podatników (16,23 % ogółu podatników), odliczając łącznie 2,28 mld zł. Projekt zakłada, że oszczędności budżetu z tytułu likwidacji tej ulgi wyniosą 424 mln zł.
A ile stracą podatnicy? Od dochodu jedna osoba może dziś odliczyć kwotę, jaką wydała na korzystanie z sieci, ale nie więcej niż 760 złotych rocznie. W przypadku rozliczania się według 18- proc. stawki PIT dostęp do sieci po zmianie przepisów może być więc droższy o 136,80 zł (18 % z 760 zł). Odpowiednio w przypadku małżonków kwota ta może wzrosnąć łącznie do 272 złotych. Jeżeli podatnik uzyskuje wysokie dochody (przekraczające co najmniej o 760 złotych I próg podatkowy), to za cały rok korzystania z internetu dołoży w związku z likwidacją ulgi 243 zł, a małżonkowie z wysokimi zarobkami – nawet 486 zł.

źródło: www.ksiegowosc.infor.pl z dn.02.03.2012r.

Becikowe będzie przysługiwało rodzinom, w których dochód w przeliczeniu na osobę nie przekracza 1922 zł – zakłada projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Poprzednia wersja projektu zakładała, że becikowe otrzymają rodziny, których dochód nie przekracza 85 tys. zł rocznie; takie rozwiązanie w expose zapowiedział premier Donald Tusk.

Jednak uwagi do projektu zgłosili m.in. Rządowe Centrum Legislacji, NSZZ “Solidarność”, OPZZ i Pracodawcy RP.

Rządowe Centrum Legislacji zwróciło uwagę, że projektowane rozwiązania mogą być sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości oraz sprawiedliwości społecznej. Byłyby bowiem najbardziej korzystne dla rodzin wychowujących jedno dziecko.

Kryterium dochodowe w tym przypadku zostało bowiem ustalone “na rodzinę”, a nie – jak to ma miejsce w przypadku kryterium stosowanym przy ustalaniu prawa do zasiłku rodzinnego – “w przeliczeniu na osobę”. Dlatego – zgodnie z poprzednim projektem – rodzina wielodzietna, w której dwoje pracujących małżonków razem osiąga dochód nieznacznie przekraczający wskazany w projekcie próg, nie uzyska przedmiotowej zapomogi, mimo iż ich dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie może być znacznie niższy niż w rodzinie wychowującej jedno dziecko, spełniającej kryterium.

Uwzględniając zgłoszone uwagi, założeniem nowej wersji projektu jest, że becikowe będzie przysługiwać rodzinom, w których dochód nie przekracza 1922 zł netto na osobę. MPiPS zaznacza, że kwota ta jest odzwierciedleniem progu podatkowego 85 tys. w przypadku rodziny trzyosobowej.

Wprowadzenie kryterium dochodowego przy ustalaniu prawa do becikowego oznacza, że rodzice będą musieli składać oświadczenia lub zaświadczenia dokumentujące ich dochody.

Zdaniem ministerstwa pracy “w efekcie uzgodnień międzyresortowych i konsultacji społecznych wybrano rozwiązania, które w najpełniejszy sposób realizują expose prezesa Rady Ministrów”.

Becikowe, czyli jednorazowa zapomoga w wysokości 1000 zł z tytułu urodzenia się dziecka, przysługuje obecnie wszystkim rodzicom, niezależnie od dochodu. Od początku tego roku warunkiem wypłacenia jest przedstawienie zaświadczenia potwierdzającego, że matka dziecka pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10. tygodnia ciąży do porodu.

Pisemny wniosek o becikowe składa się w urzędzie gminy lub w ośrodku pomocy społecznej (tam, gdzie wypłacane są świadczenia rodzinne) w terminie 12 miesięcy od dnia narodzin dziecka.

źródło: www.ksiegowosc.infor.pl

Z 1,67 proc. do 1,93 proc. wzrośnie od kwietnia składka wypadkowa płacona przez przedsiębiorców, którzy zatrudniają nie więcej niż 9 pracowników oraz płatników, którzy nie są zarejestrowani w systemie REGON – wynika z projektu rozporządzenia ministra pracy.

Z opublikowanego w internecie projektu rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej wynika, że od 1 kwietnia obowiązywałyby nowe stopy procentowe składki na ubezpieczenie wypadkowe.

Najbardziej odczują to przedsiębiorcy, którzy zatrudniają nie więcej niż 9 pracowników oraz płatnicy składek, którzy nie są zarejestrowani w systemie REGON. Ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych dzieli bowiem płatników na dwie grupy: tych, co zgłaszają do ubezpieczenia wypadkowego nie więcej niż 9 osób i tych, co zgłaszają do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 ubezpieczonych.

Dla wszystkich płatników, którzy zgłaszają do ubezpieczenia wypadkowego nie więcej niż 9 ubezpieczonych, stopa procentowa składki wypadkowej jest taka sama. Dotychczas wynosiła ona 1,67 proc., co oznaczało, że składka wynosiła 35,33 zł, licząc przy obowiązującej w 2012 r. podstawie wymiaru składek 2115,60 zł.

Tyle samo wyniesie jeszcze składka za marzec, płacona w kwietniu. Jednak składka za kwiecień, płacona w maju, wzrośnie – według projektu rozporządzenia – do 40,83 zł. Tyle bowiem wynosiłaby składka obliczana według nowej stopy – 1,93 proc. podstawy wymiaru.

Dla przedsiębiorców korzystających z ulgi w ZUS, zmiana stopy procentowej z 1,67 proc. do 1,93 proc. oznaczałaby wzrost składki z 7,52 zł do 8,69 zł, licząc przy obowiązującej w 2012 r. podstawie wymiaru składek 450 zł.

Oprócz tego, w stosunku do dotychczasowej składki wzrosłaby stopa procentowa dla 14 grup działalności. Wzrost ten jest bowiem związany z określonymi na nowo kategoriami ryzyka wypadkowego. Ryzyko to jest określane dla poszczególnych grup działalności w zależności od zagrożeń zawodowych i ryzyka wypadkowego.

www.ksiegowosc.infor.pl z dn. 24.02.2012r.